Το ανέκδοτο του Σαββατοκύριακου

Κάθε βράδυ  ο μπαμπάς πηγαίνει στο κρεβάτι του παιδιού του να το ετοιμάσει για ύπνο. Πριν  το σκεπάσει και το καληνυχτίσει , το παιδί λέει την προσευχή του:

 - Θεούλη μου, θέλω να έχεις καλά το μπαμπά μου, τη μαμά μου, τον παππού μου 

και τη  γιαγιά μου!

Αυτό επαναλαμβανόταν κάθε βράδυ, ώσπου κάποια φορά το παιδί  λέει στην προσευχή του:

- Θεούλη μου, θέλω να έχεις καλά το μπαμπά μου, τη μαμά μου, τον παππού μου  

και χαιρετισμούς  στη  γιαγιά μου!

 Το ακούει ο μπαμπάς αλλά δε δίνει σημασία.

Την επόμενη μέρα, το πρωί πεθαίνει η γιαγιά!

Η προσευχή του παιδιού συνεχίζεται για πολύ καιρό, χωρίς φυσικά να αναφέρει τη γιαγιά.

Ώσπου μια φορά λέει στην προσευχή του: 

- Θεούλη μου, θέλω να έχεις καλά το μπαμπά μου, τη μαμά μου και χαιρετισμούς στον παππού  μου!

 Το ακούει ο μπαμπάς αλλά και πάλι δε δίνει σημασία!

Την επόμενη μέρα, το πρωί, πεθαίνει ο παππούς!

Μετά από αρκετό καιρό και ενώ συνεχιζόταν η ίδια διαδικασία, ακούει ο μπαμπάς να λέει το παιδί στην προσευχή του:

- Θεούλη μου, θέλω να έχεις καλά τη μαμά μου και χαιρετισμούς  στο μπαμπά μου!

Αμέσως,  έντρομος και έξαλλος, σκεπάζει το παιδί και το καληνυχτίζει, πάει στη κουζίνα και χωρίς να πει στη γυναίκα του τα γεγονότα, της λέει:

Σκέφτηκα να πάω απόψε στ' αδέλφια μου να κανονίσουμε να χωρίσουμε την περιουσία, που μας άφησαν οι γονείς μας.

Εντάξει απαντά εκείνη, πήγαινε.

Φεύγει, πάει στο σπίτι του αδελφού του , του λέει την ιστορία και αυτός αμέσως τον πάει στον «Ευαγγελισμό».

Λένε και οι δυο στους γιατρούς τα συμβάντα  και οι γιατροί αρχίζουν τις εξετάσεις.

Τι υπέρηχους, τι αξονικές, τι μαγνητικές , όλα τα αποτελέσματα κανονικά.

Όμως ο μπαμπάς δεν το πιστεύει και φωνάζει «θα πεθάνω».

Τελικά τον βάζουν στην εντατική, τον διασωληνώνουν  και οι γιατροί από πάνω του.

Ήρθε το πρωί και όλα εντάξει. Κάθε λεπτό που περνούσε ήταν γι' αυτόν μια ανάσα ζωής. Έφθασε το μεσημέρι και το ηθικό του είχε ανέβει, σκεπτόμενος τα πεθερικά του που πέθαναν πρωί.

Τελικά το βραδάκι φεύγει από το Νοσοκομείο,. πιστεύοντας ότι  ο θάνατος των πεθερικών του οφειλόταν σε σύμπτωση με αυτά που έλεγε το παιδί του στην προσευχή του. Ευχαριστεί τον αδελφό του για τη βοήθεια και συμπαράσταση που του πρόσφερε και πάει σπίτι.  

Ευτυχισμένος λοιπόν, που μέχρι στιγμής ήταν ζωντανός, μπαίνει στο σπίτι, καλησπερίζει τη γυναίκα του, που τη βλέπει σε άσχημη κατάσταση και της λέει:

-Συγνώμη αγάπη μου που αναστατώθηκες  επειδή άργησα, αλλά αν ήξερες τι τράβηξα.

-Μιλάς κι' εσύ;  Το πολύ να τσακώθηκες με τα' αδέλφια σου, ως συνήθως, του λέει.

Εγώ να δεις τι τράβηξα και ήμουν μόνη ,αφού το παιδί ήταν στο νηπιαγωγείο...

 -Τι αγάπη μου;

Το πρωί  ήρθε ο κουμπάρος να μας κάνει επίσκεψη, νόμιζε  ότι θα ήσουν εδώ... και ανεβαίνοντας τις σκάλες , σωριάστηκε κάτω από ανακοπή.

Τότε ο σύζυγος σε κατάσταση αμόκ, φωνάζει: Αδελφέ, αδελφέ, έλα να με πας πίσω!!!
Γράφει ο oskelos